I GOTTA FEELIN....

If you are in NYC, for sure everynight's gonna be a good night :))

The Phantom of the Opera

DogumGunum NY'e bereket getirdi diye teselli ettiler beni ama hic oyle bisey yok aksine kara kisi getirdi... Soguk, ruzgar ve yagmur hepsi bugun basladi biranda ama ben hayatimin en soguk ve de en guzel DogumGunlerinden birini gecirdigimi soleyebilirim.....

Berna Ablam bana hediye olarak BroadwayShowuna gitmeyi onerdi ve bende bilet alimi konusunda gonullu oldum... TimesSquare'de ki 'TDF' gisesinde BroadwayShowlarinin biletleri %50'lere varan indirimlerle satilir ve kisitli bir sure icerisinde biletler tukenir, giseler kapanir... Hemen hergun insanlar siralarda bekler ve siralarda oyunlar hakkinda konusur, ucuz bilet bulma yollarini paylasir. Cunku bilet fiyatlari 50dolardan 2bin dolara kadar cikar ve bazen istediginiz oyuna bilet bile bulamadan eve donersiniz.... Ve beeen mutlu sona ayaklarim islak ama elimde iki adet The Phantom of the Opera biletiyle ulastim:))
Salonun kapisina dogru gelirken etrafta beliren dev afisler oyunun sonunda daha cok anlamli gelmeye basladilar... yagmur, soguk demesek karsisinda bir iki kadeh bisey icilirdi serefine Phantom'un dogum gunu serefiyle karisik....
The Phantom of The Opera (operada ki hayalet) Broadway tarihinin en uzun soluklu muzikali olarak seyircileri hala sahnesine ceksede, kime sorarsam sorayim su anda oynayan en iyi oyun oldugunu soluyor... Ayrica sahne ve kostumlerin yani sira oyuncularin opera sanatcisi olup, siradan muzikal sarkilari solememesi sonra birde ustune bale hunerlerini gostermeleri gecen yirmi yilla birlikte, siralarda bekleyen her seyircinin hakkini tek tek veriyor...


Disardan bakildiginda iki sokak, hatta iki bina arasina sikismis dumduz tiyatro binalari iceri girince bambaska bir hale giriveriyor ve yillardir ayni islemelerin duvarlarda, tavanlarda olduguna, ayni sahnede ayni dekorun korunduguna inanmak icin orada ve o havada olmak gerekiyor sanirim....

Emektar 'Majestic Theatre' sahnesi, az sonra buyulenecek ve daha once birden fazla kez buyulenmis ve hala gelmekten vazgecmemis seyircilerini beklerken, altindaki orkestra elemanlari ile birlikte az sonra neler olacagi ile ilgili hicbir sir vermemek konusunda oldukca basarili.... Veeeee oyun basladiktan yaklasik bes dakika sonra sahnede hala ustu kapali, sandik gibi duran sey atesler icerisinde aciliyor ve birden hareket etmeye basliyor...

On siralarda oturan seyircilerin uzerine dogru gelirken birden havalanan ve tavanda ki yerini alan dev avize oyunun ilk hareketi oluyor ama son asla olamiyor... Cunku hayatimda gordugum en guzel dekor ve kostumlerle birlikte ilerleyen sahne degisimleri ve hareketleri gercekten anlatilmaz yasanir dedirtiyor ki hic sevmem bu gecistirme lafini.... Ama yasanmaz bu defa iliklerde hissedilmesi gerekir diyorum ve SAHNE....

P.S: Benim icin oyunu ucuncuye izleyen Berna Ablama ve Ender Abi'ye coookk tesekkur ederim bu guzel ve anlamli dogum gunu hediyesi icin.... Ve bu kadar sanattan sonra bu gece parti zamani diyoruz dogum gunumuz serefine.....

Depeche Mode

İki gün üst üste Madison Square Garden'da konser veren Depeche Mode'un ikinci gününe ancak bilet bulabildik ve açıkcası grubu biraz yorgun beklesem de NYC'nin ve Madison Square'in hakkını verdiler.... Tek hayal kırıklığı şarkıların genelinin son albümden oluşmasıydı...


Ve de adamlar ne konuştu ne espri yaptı sadece şarkılarını söylediler ve gittiler demek ki neymiş konserlerde konuş konuş seyircinin zamanı yenmezmiş, seyirci de oturduğu koltuktan sadece ayağa kalkarak sahneye dans ve şarkılarla eşlik edermiş... koltukların üstüne basmak, oturduğu koltuktan ön taraflara doğru gitmeye çalışmak, güvenlik görevlileriyle kavga etmek yada sahneye atlamak gibi şeyler yapılmazmış... ki içerde biralar, votkalar, kokteyller simit, çekirdek, su falan gibi satılıp hatta havalarda uçuşurken yine de sadece müzikle sarhoş olup, salondan çıkıp ne yapacaksan yapılırmış... Beğenmediğin insanlardan, toplumlardan falan da bu gibi durumlarda nasıl adam olunur öğrenilirmiş.... ki bu ilk değildir ama sakalımız yok ki durumu da yine çekirdek çitleyip, cepten tartışılmamaktadır...












Hayatımda gördüğüm en sakin konser topluluğu burdaydı sanırım... Yaş grubu "grubun" yaş kitlesi sebebindendir ki biraz yüksekti ancak yine de gerçekten "şarkıları" dinleyen ve sadece sahne ve grupla ilgilenen, gerçek hayranlarla "Depeche Mode" paylaşmak oldukça keyifliydi...




Konseri iki bisle bitiren grup, konser sonunda sahnenin önünde birlikte "Waiting for the night"ı solo söylediler ve sanırım konserin en güzel anıydı... Hep konser sonları en güzel zamanlar olmaz mı... "After Party" için dağıtılan davetiyelerden almak mümkün olmadı da yanarım yanarım ona yanarım şimdi....