Herzaman ki gibi hızlı bir haftanın ardından tabii ki Ayşegül yataklara düşer ve kendine gelmeye çalışır.... Başkent gezim gerçekten çok hareketli ve bol eğlenceli geçti hatta o kadar ki fotoğraf çekmeye bile zamanım olmadı :)))
Bu uzun aradan sonra özlem gidermeye başlayabilirim sevgili blogumla....
En sevdiğim duvar reklamı olmuştu DKNY reklamı NewYork'a ilk geldiğimde çünkü kendimi en çok NY'de hissetiğim yer olan Soho'nun başlangıcı demekti hem de metrodan çıktıktan sonra kafamı kaldırır kaldırmaz gördüğüm ve yolumu bulmamı sağlayan dev bir pusula gibiydi... Ama günlerden bir gün kafamı bir kaldırdım duvarı bomboş gördüm ki artık ona ihtiyacım kalmadığını hissettiğim için suçluluk bile duydum....
Duvarla bile duygusal bir bağım oldu bu şehirde yani anlayacağınız ve duvarımın yerini günlerden bir gün, aynı duvarın altına dükkanını açan, Abercrombie'nin yan ürünü yada yan mağazası ne denirse? yanının bir şeyi olan bir marka Hollister'in dev logosu aldı....
Amaaaaa onları kısa sürede affetti bütün NewYork'lu "DKNY" sever kadınlar çünkü biz onlara "DKNY " resmini duvardan kaldırdıkları için kızmışta olsak her gün kat be kat gönlümüzü almayı bildi Hollister ve ekibi... 
Ve ben ne zaman mağazanın önünden geçsem ya makinamı yanıma almamış oluyorum yada fotoğraf çekmeye utanıyorum ki fotoğraf çekmek için yada insanlarla konuşmak için yaratılan utanma genlerinin birazına hamurum gereği, geri kalanına da mesleğim geri pek rastladığım söylenemez ama elime makinayı alıp geçemiyorum şu çocukların karşısına sanırım yüzümde istemeden oluşuveren Nuri Alço gülümsemesine engel olamıyorum... Bu fotoğrafların da bir kısmını kendimce çaktırmadan çektim, diğerlerini de bazı site ve bloglardan aşırdım diyelim ki huyum hele de prensibim hiç değildir ama paylaşmam lazımdı bir şekilde :(
Çeşitli model ajanslarından seçilen ve kimi sadece içerde dikilip, ona buna laf atıp, dans eden, kimi de satış personeli olarak çalışan Abercrombie çocuklarını mı Hollister çocuklarını mı seçersin, hatta en çok hangi burnu beyazı seçersin, seversin deseler hmmmmm.... sanırım çekimser olurum ki onlar birlikte güzeller der kıvırıveririm... ama gerçek şudur ki onlardan birini ayırmak yada seçmek dolabından bir ayakkabıyı alıp diğerlerini ona buna bağışlamak gibi acı verir insana... nasıl seçim yapılır ki böyle durumlarda hiç bilmem... 
Markanın ürünleri ve fiyatları konusunda hiç bir fikrim olmadığını söylememe gerek yok sanırım... içerde ki kimsenin de ilgilendiğini görmedim daha.... Zaten içerde ki parfüm kokusu insanı şarhoş eden cinsten ve bir süre sonra başım dönmeye başlıyor bu kadar karanlık, koku ve etrafta gezen yarı çıplaklardan dolayı sanırım dışarda Nuri Alço olan ben içerde fenalık geçirip, bayılmak üzere olan Banu Alkan oluveriyorum... 
Ayrıca içeride bikini ve kot kombinli kızlar da satış elemanı yada manken olarak çalışsalarda hem fotoğraf çekilemiyor hemde her yer bikinili kız değilmi zaten canım o da eksik kalsın diye kestirip atılıyor...
İçeride fotoğraf çekilmemesi konusunda oldukça katılar, aslında NY'de hemen bütün dükkanlarda içeride fotoğraf çekilmesine izin vermiyorlar ve benim hiç bir fikrim yok ki Türkiye'de de aynı kurallar geçerli mi? Belki de bu kadar elimde fotoğraf makinası ile gezmediğim için hiç uyarılmadım ama bazen o kadar güzel dekoru olan dükkanlara denk geliyorum ki beynime kazısam sonra da scan etsem istiyorum :) 
